Haxhi nuk është pushim dhe nuk është shpërblim për një jetë të gjatë pune. Është adhurim që Allahu e ka bërë detyrë, një herë në jetë, për çdo musliman që ka mundësi ta bëjë udhëtimin.
فِيهِ ءَايَٰتٌۢ بَيِّنَٰتٌۭ مَّقَامُ إِبْرَٰهِيمَ ۖ وَمَن دَخَلَهُۥ كَانَ ءَامِنًۭا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلْبَيْتِ مَنِ ٱسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًۭا ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنِ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٩٧﴾
Aty ka shenja të qarta: vendi iIbrahimit, dhe kush hyn në te, ai i sigurt, Për hirë të All-llahut, vizita eshtëpisë (Qabes) ësht obligim për atë që ka mundësi udhëtimi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton); All-llahu nuk është i nevojshëm për (ibadetin që e bëjnë) njerëzit.
Prandaj hapi i parë i haxhit nuk ndodh në aeroport. Ndodh në zemër, në javët para nisjes, kur uleni me veten dhe pyetni pse po shkoni.
Për Allahun, dhe për askënd tjetër
Pejgamberi ﷺ e përshkroi haxhin që ia fshin njeriut mëkatet. Vini re fjalët e para.
مَنْ حَجَّ لِلَّهِ فَلَمْ يَرْفُثْ وَلَمْ يَفْسُقْ رَجَعَ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ
Kush e kryen haxhin për hir të Allahut dhe nuk bie në marrëdhënie intime e as në mëkat, kthehet [i pastër nga mëkatet] si ditën kur e lindi nëna e tij.
Ende nuk është kontrolluar nga një dijetar. Raporto një gabim
“Për hir të Allahut” vjen e para. Jo për titullin haxhi, jo për fotografitë, jo sepse e pret familja, jo sepse një mik po shkon këtë vit. Këto gjëra nuk janë të ndaluara, dhe është e natyrshme që të përzihen me arsyet tona. Por puna e kësaj jave është ta sillni arsyen e vërtetë përpara dhe ta mbani aty.
Çfarë do të thotë haxh i pranuar
Pejgamberi ﷺ premtoi se haxhi i pranuar, haxhi mebrur, nuk ka shpërblim tjetër përveç Xhenetit.3 Dijetarët e shpjegojnë mebrur në disa mënyra që të gjitha drejtojnë në të njëjtin kah: një haxh i paguar me para hallall, i kryer me sinqeritet, i ruajtur nga mëkati dhe grindja, dhe i ndjekur nga një jetë më e mirë më pas.
Pjesa e fundit ka rëndësi. Shenja e një haxhi të pranuar nuk është si u ndiet në Mekë. Është se kush jeni një vit pasi të ktheheni në shtëpi.
Ju po i përgjigjeni një thirrjeje
Kur Ibrahimi, paqja qoftë mbi të, e përfundoi ndërtimin e Shtëpisë, Allahu e urdhëroi t’i thërriste njerëzit drejt saj.
وَأَذِّن فِى ٱلنَّاسِ بِٱلْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًۭا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍۢ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍۢ ﴿٢٧﴾
Dhe thirr ndër njerëz për haxhin, se të vijnë ty këmbësorë e edhe kalorës me deve të rraskapitura që vijnë prej rrugëve të largëta.
Telbija që do të thoni, Lebbejke All-llahumme lebbejk, “Të përgjigjem, o Allah, të përgjigjem”, është përgjigjja juaj ndaj asaj thirrjeje. Ju po i përgjigjeni diçkaje që u tha mijëra vjet më parë, dhe Allahu e ka shkruar emrin tuaj mes atyre që do të vijnë.
Këtë javë
- Shkruani një paragraf. Filloni me “Po shkoj në haxh sepse…” Shkruani me sinqeritet, pastaj lexojeni përsëri. Fshini çdo gjë që ka të bëjë me sytë e të tjerëve.
- Shikoni paratë. A janë hallall paratë për haxhin tuaj? A i përket ndonjë pjesë e tyre dikujt tjetër, apo ka ndonjë të drejtë të papaguar? Nëse nuk jeni të sigurt, pyesni një dijetar tani, jo më vonë.
- Tregojini dikujt dhe kërkojini lutje. Zgjidhni dikë që e respektoni. Tregojini se po shkoni dhe kërkojini të lutet që haxhi juaj të pranohet.
- Filloni ta thoni telbijen një herë në ditë, ngadalë, duke menduar për çdo fjali. Do ta thoni mijëra herë. Lëreni të marrë kuptim që tani.